Stacja końcowa MX będzie nowoczesną, w pełni zautomatyzowaną platformą badawczą przeznaczoną do pomiarów dyfrakcji promieniowania rentgenowskiego na kryształach białek, kwasów nukleinowych oraz małych cząsteczek. Źródłem promieniowania X będzie wiggler trzypolowy, zapewniający energię wiązki w zakresie 4–22 keV. Użytkownik będzie miał możliwość płynnej zmiany długości fali oraz regulacji intensywności wiązki poprzez zastosowanie atenuatorów.

Stacja zostanie wyposażona w:

• ultraszybki i precyzyjny mikrodyfraktometr,
• robota do automatycznej zmiany próbek z dewarem kriogenicznym o pojemności minimum 400 próbek,
• wysokiej klasy hybrydowy detektor zliczający fotony o rozdzielczości 9 Mpx,
• detektor fluorescencji umożliwiający lokalizację atomów ciężkich.

Rysunek 1. Schematyczne przedstawienie planowanych elementów stacji końcowej. 

Poza rutynowymi pomiarami kriogenicznymi, stacja umożliwi również:

• pomiary w temperaturze pokojowej z ręcznym montażem próbek bezpośrednio na dyfraktometrze,
• eksperymenty pod wysokim ciśnieniem z wykorzystaniem komórek DAC (Diamond Anvil Cell),
• helikalny zbiór danych (helical data collection),
• skanowanie rastrowe (raster scan) w celu identyfikacji najlepiej rozpraszających fragmentów kryształu.

Do obsługi stacji zostanie zainstalowane oprogramowanie MXCuBE, umożliwiające kontrolę linii badawczej oraz planowanie eksperymentów. Dzięki temu możliwe będą w pełni zdalne pomiary. Dane będą automatycznie analizowane po zakończeniu eksperymentu, co pozwoli na szybką ocenę jakości i kompletności zebranych informacji. System będzie zintegrowany z ISPyB, co umożliwi zarządzanie eksperymentami, próbkami oraz wynikami w sposób zgodny ze standardami europejskich infrastruktur synchrotronowych.