Zespół badaczy z Międzynarodowego Centrum MagTop w Instytucie Fizyki PAN (Warszawa), we współpracy z teoretykiem z Politechniki Warszawskiej i naukowcami z zespołu pracujących przy linii URANOS w Narodowym Centrum Promieniowania Synchrotronowego SOLARIS (Kraków), opublikował interesujące wyniki dotyczące właściwości elektronowych ZrAs₂ topologicznego półmetalu z linią węzłową. Artykuł zatytułowany „Emergent Impervious Band Crossing in the Bulk of the Topological Nodal-Line Semimetal ZrAs₂” ukazał się w Physical Review B. Badania te, dzięki połączonej analizie wyników spektroskopii fotoemisyjnej z rozdzielczością kątową (ARPES) i obliczeń w ramach teorii funkcjonału gęstości (DFT), umożliwiły nowe spojrzenie na złożoną strukturę elektronową ZrAs₂.

Zespół SOLARIS we współpracy z Centrum Doskonałości Sztucznej Inteligencji AGH opublikował wyniki badań nad automatyczną analizą i klasyfikacją przekroju wiązki elektronowej linii diagnostycznej Pinhole.

Zespół złożony z naukowców z Narodowego Centrum Promieniowania Synchrotronowego SOLARIS, Instytutu Fizyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, Instytutu Fizyki Jądrowej PAN oraz Instytut Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych PAN, opublikował wyniki badań nadprzewodzącego związku LaCuSb₂. Eksperyment przeprowadzony został na linii URANOS w synchrotronie SOLARIS.

Obecność różnych modyfikacji w tRNA ma duży wpływ na biosyntezę białek. Tzw. chwiejna urydyna (ang. Wobble uridine) antykodonu jest modyfikowana przez duży kompleks białkowy o nazwie Elongator. Mutacje genomowe w Elongatorze wywołują poważne choroby u ludzi. Najnowsza praca naukowców z Małopolskiego Centrum Biotechnologii (MCB) Uniwersytetu Jagiellońskiego opisuje mechanizm działania oraz pierwszej wysokorozdzielczej struktury ludzkiego Elongatora uzyskane z zastosowaniem krio-mikroskopii elektronowej (krio-EM). Badanie zostało właśnie opublikowane w Nature Communications.

Zespół badawczy pod kierownictwem dr. hab. inż. Sebastiana Molina z wydziału Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki Politechniki Gdańskiej (w ramach wspólnego projektu z naukowcami z Politechniki warszawskiej i Politechniki w Kownie) we współpracy z naukowcami linii ASTRA scharakteryzowali perowskitowy tlenek La_0.6Sr_)0.4CoO_3-δ jako elektrodę tlenową w technologii ogniw paliwowych ze stałym tlenkiem. Materiał ten wykazał zwiększoną wydajność elektrochemicznej redukcji cząsteczek tlenu, gdy występuje on w formie częściowo amorficznej. Pomiary wykonane na synchrotronie SOLARIS metodą rentgenowskiej spektroskopii absorpcyjnej XAS pozwoliły na wyjaśnienie przyczyn tego zjawiska. Wyniki badań zostały opublikowane w czasopiśmie „Applied Surface Science” wydawnictwa Elsevier.